باغ ستاره(Star Garden)

فکر کن تمام تلاشت را می کنی که چیزهایی را فراموش کنی،هر چیزی را،هر چیزی را که آزارت می دهد و ان وقت یک اتفاق،یک آدم یک خاطره همه چیز را با مشت به صورتت بکوبند.

فکر کن که خودت نمی دانی که داری خودت را گول می زنی،فکر می کنی به یادش هستی و بعد یک اتفاق باعث شود تو بفهمی که تمام روزها و ساعت ها در حال سعی بودی،سعی برای فراموش کردن عزیزی که روزی قسمتی از وجودت بوده و فکر می کنی حالا هم هست.

فکر کن به کسی که دوستش داری،به کسی که همه فکرت را اشغال کرده ، به کسی که رفتنش نفست را،زندگیت را،همه وجودت را مشغول به خود کرده،به کسی که می دانی دیگر رفتنش دیگر برگشتی ندارد،که تنها راه دیدنش در خواب است و بس،که فقط در خواب می توانی در آغوش بگیری اش و دستانش را لمس کنی و فقط در خواب می توانی حس خوب بازگشتش را داشته باشی.

فکر کن به کسانی که بوده اند و نیستند و جایشان خالی،فکر می کنم به کسی که زمانی خواهرم بود و فکر می کنم که هنوز هم هست،فکر می کنم روزهای نبودنش چه زود و تلخ گذشت،فکر کن همه جا هست،فکر کن همیشه هست،خودت را گول می زنی و باور نمی کنی،فکر همه چیز مثل همان روزهاست،همان روزها....